ابو بصير مىگويد : درباره آيه شريفه اطيعُوا اللَّهَ وَ اطيعُوا الرَّسُول وَ اولِى الْامْرِ مِنْكُمْ » « 1 » از امام صادق ( ع ) پرسيدم . حضرت ( ع ) فرمود : اين آيه دربارهء على ، حسن و حسين ( ع ) مىباشد . گفتم : مردم مىگويند چرا در قرآن اسمى از على ( ع ) و اهل بيت او نيامده است ؟ فرمود : به آنها بگو آيه نماز ، بر پيغمبر ( ص ) نازل شد و سه ركعتى و چهار ركعتى آن نامبرده نشد تا اينكه پيامبر ( ص ) خود براى مردم بيان كرد . و آيه زكات بر آن حضرت ( ص ) نازل شد و گفته نشد كه زكات از هر چهل درهم يك درهم است ، تا اينكه پيغمبر ( ص ) براى مردم شرح داد و امر به حج نازل گرديد و به مردم نگفت هفت دور طواف كنيد تا اينكه خود پيغمبر ( ص ) بر آنها توضيح داد . و آيه « اطيعُوا اللَّهَ وَ اطيعُوا الرَّسُولَ وَ اولِىالْامْرِ مِنْكُمْ » نازل شد و درباره على ، حسن و حسين ( ع ) هم نازل شد . پس پيامبر ( ص ) فرمود : « هر كه را من مولايم على مولا و آقاى اوست . » و همچنين فرمود : درباره كتاب خدا و اهل‌بيتم به شما سفارش مىكنم . . . « 2 » اين آيه شريفه ضمناً عصمت ائمه ( ع ) را نيز ثابت مىكند ؛ زيرا لازمهء امر خداى حكيم به اطاعت مطلق از « اولى الامر » ، معصوم بودن آنهاست . اگر خطا و لغزش در آنها راه داشته باشد نبايد خداى حكيم به‌طور مطلق اطاعت آنان را لازم بشمارد ؛ بلكه بايد مقيّد به عدم خطا و نسيان و . . . بنمايد . امام حسين ( ع ) نيز با استناد به همين آيه ( 59 نساء ) فرمود : ما را اطاعت كنيد چه اينكه تبعيّت از ما واجب است . « اذْ كانَتْ بِطاعَةِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ مَقْرُونَةٌ ؛ » زيرا اطاعت ما با اطاعت خدا و رسولش مقرون گشته است . « 3 » امام حسين ( ع ) در واقعه كربلا خطاب به اصحاب « ابن زياد » فرمود : چه شده است بر ضدّ من به پا خاسته‌ايد و دشمنان مرا يارى مىنماييد ؟ سوگند به خدا اگر مرا بكشيد حجّت خدا را كشته‌ايد . « 4 »

--> ( 1 ) - نساء ( 4 ) ، آيه 59 . ( 2 ) - اصول كافى ، ج 2 ، ص 40 - 42 . ( 3 ) - الاحتجاج ، طبرسى ، ج 2 ، ص 95 . ( 4 ) - الارشاد ، ص 370 .